Westies en hun huidproblemen.

Samenvatting van de op 28 september 2006 gehouden inleiding voor de West Highland White Terrier Club.

Volgens het standaardwerk over veterinaire dermatologie (Small Animal Dermatology, Scott, Miller en Griffin, 6^e uitgave) komen de volgende huidaandoeningen veelvuldig bij de West Highland White Terrier voor:

-          Allergieën (voedsel/ ‘atopie’/ (vlo)
-          Gistontstekingen
-          Jeugdschurft (demodicose)
-          Histiocytose (goedaardig huidtumortje)
-          ‘Seborrhoe’
-          (‘Epidermale dysplasie’)

Goed onderzoek

Voordat we ingaan op deze afzonderlijke aandoeningen, is het nuttig eerst te bespreken waar op gelet moet worden bij het beoordelen van huidproblemen. Met het stellen van veel vragen komen we al erg veel te weten over de ziektegeschiedenis van de hond (anamnese). Zo krijgen we een indruk of het probleem plotseling of langzamerhand ontstaan is, waar op het lichaam de eerste verschijnselen gezien zijn, of er meer huisdieren in huis zijn, of de eigenaar ook huidklachten heeft sinds dat de hond die heeft etc. etc.

Eén van de belangrijkste criteria is de aan- of afwezigheid van jeuk ! Met de antwoorden van al die vragen wordt de hond dan onderzocht, eerst algemeen, daarna de huid in het bijzonder.

Daarna staat de dierenarts diverse nadere onderzoeksmethoden ter beschikking, zoals afkrabsels, cel- en weefselonderzoek, bacteriekweken en allergietesten om maar enkele te noemen.

Oorzaken van jeuk kunnen zijn parasieten, allergieën, gisten of combinaties hiervan.

Welke parasieten kunnen jeuk veroorzaken?

-          De vlo.
Dit langpotige diertje kan op zichzelf al jeuk veroorzaken maar ook een allergie geven bij de hond. De jeukplekken bevinden zich vaak achterop de rug. De afwezigheid van vlooien of -ontlasting sluit een vlooienallergie NIET uit, met name  als er  buitenkomende katten in huis zijn.

-          De vachtmijt (Cheyletiella).
Symptomen zijn matig tot veel jeuk met schilfers op de rug. Ook de eigenaar kan klagen over rode bobbeltjes

-          De oormijt (Otodectes).
Zelden bij oudere hond, vooral bij pups (en kittens). Wordt vaak ‘overgediagnosticeerd’: niet elke oorontsteking met zwart oorsmeer wordt veroorzaakt door oormijt.

-          Hondenschurftmijt (Sarcoptes).
Extreme jeuk. Huidplekken vaak aan ellebogen, hakken en oorranden. Hondenschurft is erg besmettelijk voor andere honden. Mijt is bij afkrabsels door de dierenarts soms erg moeilijk te vinden. Goed te behandelen.
 

Regelmatig zien we echter Westies met veel jeuk en ontstekingsplekken in oksels, liezen, rond de anus, tussen de teentjes en de oren.
(zie foto 1 t/m 4)

 
 Foto 1                                                                         Foto 2

 Foto 3                                                                        Foto 4

 Gisten (Malassezia pachydermatitis)

Omdat een gisthuidontsteking veel voorkomt bij Westies wordt deze apart behandeld.

Westies zijn, met Bassets, vatbaarder voor deze  infecties  dan andere honden(rassen) [R.Bond, 1996].Gisten (foto 5) zijn vaak secundaire infecties, bijvoorbeeld ten gevolge van allergieën. Symptomen zijn: jeuk, stinkende huid, vettig aanvoelende huid en vacht, kale plekken met roodheid en zwartverkleuring(‘olifantenhuid’).Soms ernstige droge ooronsteking.

Door middel van vrij simpel huidonderzoek, door een dierenarts die dit vaker doet of door een laboratorium, zijn de gisten aan te tonen. Ooronderzoek kan door middel van een oorkijker of via zgn. video-otoscopie (meekijken op een monitor). Ook dan moeten monstertjes genomen worden voor mikroskopisch onderzoek of kweek.                                                       

Gisten zijn goed te behandelen met ketoconazole tabletten
samen met goede, medicinale shampoo’s en aparte oorzalf.

Naast gisthuidontstekingen kunnen ook tegelijk bacteriële ontstekingen van de huid voorkomen. Deze zijn goed met antibiotica te verhelpen (Antibiotica zijn te combineren met ketoconazole).

 Foto 5

Allergieën.

ERG belangrijk is dat het pas zin heeft om patiënten te onderzoeken op allergieën wanneer de ontstekingen  behandeld en verdwenen zijn. Het heeft dus geen zin om een huidallergietest te doen of te oordelen of een hypoallergeen voer effect heeft als de hond nog gist- en bacterieonstekingen heeft.

De belangrijkste allergievormen zijn: voedselallergie, ‘atopie’ en vlooienallergie.

De oorzaak van een voedselintolerantie (betere naam) is vaak een bepaald eiwit, waar de hond niet tegen kan. Symptomen: algemene jeuk, soms over het hele lichaam , soms alleen b.v. de oren, roodheid en ontstekingen. De enige methode om de diagnose van een voedselintolerantie te stellen is minstens 8, liefst 12 weken de hond een voer te geven waarvan we weten dat hij/zij daar geen jeuk tegen ontwikkeld kan hebben. Dit kan een zelf bereid voer zijn (gekookt vlees + pasta/aardappelen etc) of een zgn. gehydrolyseerd voer (b.v. Royal Canin hypoallergenic of Hill’s z/d ultra)

Atopie (vergelijkbaar met hooikoorts) kan, naast de aanwezigheid van specifieke symptomen, door middel van allergietesten vastgesteld worden (huidtest/ bloedtest) (foto 6).

Foto 6

Die specifieke symptomen zijn jeuk, vooral aan de voetjes en kop, oorontstekingen (zie ook voedselintolerantie) en secundaire ontstekingen.

 Het is raadzaam dat deze testen, de interpretatie ervan en de therapie gedaan worden door dierenartsen die dit vaker doen. Als een injectietherapie ( allergeen specifieke immunotherapie) aanslaat bij de hond is dat een prima methode om de jeuk terug te dringen. Voor de goede orde: dit zijn GEEN anti-jeuk hormoon injecties!

Een vlooienallergie wordt ook door een vertraagde overgevoeligheid veroorzaakt waardoor de boosdoener al lang weer uit zicht kan zijn. Intensief vlooien bestrijden (elke maand pipetjes in de nek, het hele jaar door) is het devies.

Jeugdschurft (Demodex-mijt) en dan vooral op oudere leeftijd is bij Westies nog al eens aan de orde. Vooral als dan ook nog de voetjes erbij betrokken zijn is de prognose erg matig (foto 7). Er zijn maar weinig medicijnen die werkelijk effectief zijn en soms is er een algemene ziekte (bv tumor) die de jeugdschurft  op latere leeftijd veroozaakt.

Primaire seborrhoe is een deels erfelijke aandoening die zich op jonge leeftijd kan manifesteren. Ziet er soms uit als een gisthuidontsteking: kaal, jeuk, schilferige, vettige huid. Het is een storing in de opperhuid van de hond  en helaas weinig aan te doen. In tegenstelling tot de gistontsteking treedt deze aandoening op de boven- en zijkanten van de romp op.

Omdat de epidermale dysplasie de laatse tijd enigszins een omstreden aandoening is, wordt hier nu niet verder op ingegaan.

 Foto 7

Conclusie:
Veel huidaandoeningen bij de Westie gaan gepaard met jeuk en hebben nogal eens een erfelijk achtergrond. In BIJNA alle gevallen  zijn de huidziektes te behandelen ZONDER prednisolon!!! In ieder geval verdient het de moeite om te proberen een therapie in te stellen zonder prednisolon. Een goede parasietenbestrijding, een gerichte huidontstekingsbehandeling (gisten en bacteriën) en een gerichte allergiebehandeling geven vaak een verbluffend resultaat. Daarnaast zijn er alternatieven voor prednisolon: cyclosporine capsules, essentiële vetzuren als voedingssupplement, anti-jeuk shampoo’s en soms gewone hooikoorts tabletjes.

Dus:
In veel gevallen kan een  rood-wit-zwarte Westie weer veranderen in een prachtige , vrolijke witte Westie (foto 8)!






















Foto 8

Drs E.J. Tjalsma, dierenarts voor dermatologie.
Verwijscentrum de Tweede Lijn
Kon. Wilhelminalaan 29
8384 GG Wilhelminaoord
ejtjalsma@de tweedelijn.nl